Shkruan: Sezgin BOJNIK

Shtype këtë faqe

Njerëzit, nën ndikimin e ndonjë mjeti narkotik, në disa raste i përjetojnë kidnapimet, ndërsa janë të njohura rastet kur pacientët (pohojnë pa kurrëfarë arsye), pas marrjes së anestetikëve (sidomos valiumit), halucinojnë dhe besojnë se qenë të dhunuar nga mjekët. Kjo gjë e solli psikofarmacistin Ronald Sigel në përfundimin se dukuria e kidnapimit paraqet halucinacionin e nxitur prej streseve, errësirës dhe izolimit. 

Se "kidnapimet" paraqesin një dukuri psiko-sociale, na bind dëshmia e vërejtjes së ufologes britaneze Xheni Rendls, e cila i studioi dallimet mes tipit amerikan të kidnapimit dhe atij anglez. Në të vërtetë, jashtëtokësorët amerikanë paraqiten si krijesa të vogla me koka dhe sy të mëdhenj. Ata britanikë janë të madhësisë së njeriut dhe të gjatë prej 180-210 cm. Përkundër atyre amerikanë, jashtëtokësorët britanikë shumë rrallë bëjnë teste mjekësore, ndërsa testet gjinekologjike, të cilat janë shabllon-masë në Amerikë, janë një rrallësi e madhe në Britani. 

Në të gjitha rastet e kidnapimeve, jashtëtokësorët kishin formën e ngjashme me humanoidët, gjë që na duke mjaft e çuditshme, sepse siç e dijmë, edhe vetë Darvini pat thënë se shansi i evolucionit të shkojë rrjedhës së njëjtë si në Tokë ashtu edhe në gjithësi është tepër e vogël, thuaja në zero. Mirëpo, nëse kidnapimet i trajtojmë si prodhime të imagjinatës sonë të bujshme, atëherë të gjitha këto nuk na duken të çuditshme. Përkundër kësaj, Ahmed Bosniqi në librin e vet "Misionarët nga gjithësia" për këtë çështje flet kështu: "Dëshmitarët (e takimeve të afërta të llojit të tretë) në ato anije, ose pranë tyre, vërejtën krijesa që kursesi nuk i ngjajnë insekteve gjigante, por figurave njerëzore, që është gjithsesi një arsye më pak të dyshohet në këto raporte". Çfarë ironie e padurueshme!

Tash i erdhi radha një teorie shpekulative e cila përpiqet të dëshmojë se brenda UFO-ve ekzistojnë, ose së paku kanë ekzistuar, qeniet më inteligjente se sa njerëzit. Sipas kësaj teorie, jashtëtokësorët, para mija vjetëve erdhën në Tokë dhe kanë kontaktuar me njerëzit, ndërsa UFO-t që i shohim sot paraqesin invazionin e dytë të tyre. 

Paleokontakti kozmik - siç u emërtua kjo teori, bazohet në pseudofaktet arkeologjike, historike, mitologjike dhe ato religjioze. 

Teoria e këtillë për herë të parë u formulua në vitet e 20-ta nga ana e një arkeologu rus (kërkoj ndjesë nga lexuesit që s'më kujtohet emri i tij), dhe tek më vonë, viteve të 60-ta, u popullarizua nga ana e një kamarieri zviceran me emrin Erich von Daniken. Një e vërtetë e pafshehur është se ky emër tash përfaqëson një gërditje te të gjithë shkencëtarët e lëmeve të ndryshme. Logjikshmëria e kësaj teorie është e konstruksionit të dobët; ajo çdo godinë të madhe e të lashtë e konsideron si vepër të jashtëtokësorëve. Njëra prej tyre padyshim është edhe çudia e shtatë relikte, piramida e Keopsit. Për këtë piramidë janë shkruar aq shumë punime sa që përsëritja e tyre do të ishte e panevojshme. 

Këtu duam ta tërheqim vëmendjen mbi atë se për ufologët, dimensionet e piramidës kinse paskan lidhje me dukuritë astronomike, poashtu edhe këndi i shkallëve në brendinë e piramidës qenka e barabartë me këndin e heliksit të acidit deziksiribonukleik, etj. Këtu vjen edhe fakti se piramida egjiptase paraqet një kokëdhembje edhe për arkitektët e sotëm, ndërsa njerëzit si Danikeni nxjerrin teori se jashtëtokësorët janë ndërtues të kësaj ndërtese monumentale. Egjiptologët vazhdimisht e refuzojnë këtë teori, duke dhënë fakte se Khu-Fu (piramida e Keopsit, në gjuhën egjiptase) është ndërtuar mes 2551-2528 para erës sonë për faraonin e atëhershëm. Piramida e Keopsit nuk paraqet vetëm varrezën (mes tjerash mumia e faraonit ende as nuk është gjetur), por e ka edhe anën e vet socialo-politike. Në të vërtetë, sipas egjiptologëve, piramida është ndërtuar për nder të bashkimit të Egjipitit të poshtëm dhe atij të epërm, i cili kishte dobi për interesat e dyanshme. 

Kështu shpjegohet edhe orvatja e ithtarëve të Danikenit që thonë se si kanë mundur me dhjeta mija robër të punojnë me 2.400.000 blloqe të gurëve - të rënda prej 2.5 deri 70 tona, të cilët gjendeshin me kilometra larg. Mirëpo, nëse kjo ndërtesë është ndërtuar me vetëdijen kolektive të popullit për një qëllim paqësor, si na thotë historia, atëherë nuk na është i çuditshëm as preciziteti i këtij objekti. 

Poashtu janë edhe ca teori të tjera të suksesme të cilat mund ta shpejgojnë ndërtimin e piramidave sipas diturisë së atëhershme të arkitekturës. 

Ajo që i bën piramidat të çuditshme janë dukuritë misterioze që ndodhin brenda tyre. Viteve të 30-ta Antoan Boveti zbuloi se kafshët e vogla të cilat kanë humbur në piramidën e madhe dhe të cilat kanë ngordhur në të, nuk janë kalbur. Pastaj u zbuluan plot ndikime fiziko-kimike të piramidave në botën biologjike dhe atë joorganike. 

Piramida mund ta shpejtojë rritjen e bimëve, ta ndërrojë viskozitetin e lëngjeve të ndryshme, t'i mprehë zhiletat e topitura, etj. Pastaj u zbulua se edhe piramidat e vogla prej kartoni, të zvogëluara proporcionalisht me përmasat e piramidës së Keopsit, japin rezultate të njëjta. 

Ithtarët e paleokontaktit kozmik pohojnë se brenda piramidës së madhe ekzistojnë gjeneratorët specialë, të cilët e akumulojnë energjinë kozmike. Fituesi i shpërblimit të Nobelit, fizicienti Walter Luis Alvarezi, me detektorë tejet të ndieshëm i matte rrezet kozmike brenda piramidës, por asgjë nuk gjeti që do të sygjeronte në teorinë e mëparme. 

Këto dukuri brenda piramide më në fund u shpjeguan me dehidrimin e shkaktuar nga ana e proporcioneve speciale të këtyre objekteve. 

Ekspertët për metalurgji në ish Çekosllovaki, pas dhjetë vjetëve hulumtimi të efektit të priamidës në zhileta, zbuluan se tehu i harxhuar i zhiletit në majtë e veta ka xhepa të imëta të lagështisë, të cilat e krijojnë topitjen e tehut. Pastaj zbuluan se pas qëndrimit një kohë në piramidë, këta xhepa mikroskopikë avullohen dhe zhileti e fiton përsëri mprehtësinë e vet. 

Një vepër tjetër "e cila e kaloi kohën e vet", janë figurat e gjetura rastësisht në vitet e 30-ta në Nazca, Peru. Kjo temë u bë cak i palodhshëm i shumë ithtarëve të Danikenit, por e cila edhe në ditët e sotme mbetet enigmatike. Shikuar nga perspektiva e zogut, në Nazce mund të shihen figura të çuditshme të ca kafshëve të gjata me qindra metra. Ç'ka këtu për t'u çuditur, do të pyeteni. Kur ato figura i shikojmë nga toka, nuk do të shohim asgjë pos ca hullive rastësisht të lëvruara. Dukshëm me këtë, vijat e atyre hullive nuk e humbin simetrinë. Si arritën të ruhen këto hulli, të ndërtuara para mija vjetëve, të cilat edhe për vendasit paraqesin vetëm shtigje rastësisht të krijuara. Shikuar nga niveli i dheut, këto prerje paraqesin hulli të gjera, të cilat zbulojnë terenin e verdhë të zbehtë që shtrihet ndër shtresën e sipërme të rërës së murme të këtij regjioni gati shkretinor. Këto hulli janë ruajtur për shkak se këtu ka shumë pak të reshura. Të reshurat lokale në Nazca zgjasin mesatarisht 20 minuta në vit. 

Dy hulumtues amerikanë, sipas nivelit të diturisë dhe shkathtësisë së manipulimit me mjete pune, dëshmuan se vendasit e hershëm të Perusë ishin në gjendje të ndërtojnë balon. Këta të dy, bashkë me "Condor"-in (të cilin e krijuan sipas teorive të veta), disa herë fluturuan për të demonstruar në qiellin mbi Nazca. Nëse edhe vizatuesit e atyre figurave kishin në disponim balonat, atëherë nuk është vështirë të shpjegohet krijimi i atyre figurave; mirëpo ende mbetet enigmatike qëllimi i atyre figurave, sepse deiri më sot nuk u zbulua asnjë kult, sektë ose religjion në këtë regjion që do të kishte lidhje me ato figura. 

Danikeni, si dëshmi për teorinë e vet, i hulumton edhe figurat e shpellave të cilat i ngjajnë raketave, skafanderëve, pjatave fluturuese, etj. Për shembull, në Kimberli, Australi, Joseph Bradshow më 1907 zbuloi një vizatim shpelle ku mund të shihej një njeri me skafander dhe me antena në kokë, e bashkë me të gjenden edhe tre tipe evropiane të femrave dhe një urtak babilonas. Është e vërtetë se në literatura mund të gjenden sasi të mëdha të këtyre llojeve të vizatimeve. Ka edhe vizatime në shpella ku pjatat fluturuese dhe raketat mund të shihen qartë. Danikeni pohon se njerëzit që i kanë parë pjatat fluturuese, si shenjë të kujtesës në "zotat", edhe vendet e tyre të shenjta i ndërtuan në formën e anijeve kozmike. Për shembull, minarja e xhamisë i ngjan raketës. Si çdo pohim tjetër i tij, edhe ky qëndron në konstruksion të dobët, sepse mundësia është tepër e vogël që raketat e jashtëtokësorëve t'u ngjajnë atyre tokësorëve. Pos kësaj, raketat tona, kur hyjnë në ndonjë planet tjetër, nuk janë më të formës së mëparme. 

Nuk mund të japim ndonjë fjalë përfundimtare mbi vizatimet në shpella, por na është i njohur pohimi i James Frazerit në veprën e vet kapitale "Golden Bough" (Dega e Artë), se artifaktet në formën e diskut paraqesin simbolet e pastrimit, gjegjësisht mbrojtjes prej së keqes. Këto simbole në formë disku janë gjetur gati në gjitha traditat e popujve, ndërsa edhe raketat mund t'i konsiderojmë sikur simbole të falusit, i cili është shenjë e plleshmërisë (së tokës). Vizatimet e "pjatave fluturuese" ndoshta paraqesin simbolet religjioze të alegorizuara në formën e dukurive mitologjike. Ithtarët e Danikenit theksojnë se disa lloje të vizatimeve ose disa forma arkitektonike, shfaqen në vende të ndryshme (Australi - Amerikë Jugore) larg njëra tjetrës me mija kilometra, dhe të cilat i kanë format e njëjta. Për shembull, në Amerikën Jugore dhe jo larg saj, në Ishujt e Pashkëve, ekzistojnë forma të njëjta të kokave prej guri. Ajo që na çuditë është se edhe në Australi janë gjetur figura të ngjashme si këto të mëparmet. Kjo dhe ishte kafshatë e madhe për ithtarët e "paleokontaktit kozmik", të cilët, me mendje të shëndoshë, menduan dhe konkluduan se pasi që njeriu i atëhershëm nuk ishte në gjendje të bëjë udhëtime transpacifike, këto vepra i ndërtuan jashtëtokësorët. 

Zoologu norvegjez (më vonë etnolog) Thor heyerdahl, me pesë miqtë e vet, me trap të rëndomtë të ndërtuar prej balza-drurit, të cilin e emërtoi Kon-Tiki, e kaloi oqenain paqësor, duke dëshmuar kështu mundësinë e migracioneve parahistorike të Indijanëve prej Amerikës Jugore në kahjen e ishujve të shumta të Polinezisë. 

Ekspedita e tij e cila zgjati 101 ditë (28.4-7.7. 1947), dëshmoi se vendasit e vjetër të Amerikës Jugore ishin në gjendje ta përcjellin diturinë e tyre në regjionet e largëta, gjë që edhe e kanë bërë këtë. Mirëpo, ithtarët e Danikenit e refuzojnë këtë shpjegim duke i dhënë vërejtjet e veta për paaftësinë e njerëzve t'i ndërtojnë statujat e tilla sikur që janë në Ishujt e Pashkëve. Ato statuja janë të gjata prej 12-22 m, ndërsa të rënda nga 50 tona. Të gjitha i kanë veshët e gjata dhe në kokë kanë kapelëza të kuqe që u ngjajnë perukave. 

"Para shumë kohësh njerëzit veshgjatë nga Peruja zbarkuan në Ishujt e Pashkëve, ku i zunë robër vendasit (njerëzit vesh shkurtër) dhe këta, si robër, i ndërtuan ato statuja prej shkëmbinjve vullkanorë të vullkanit të fikur Rano-Roraku, dhe me litarë dhe trarë i sollën ato gjer te vendi i planifikuar. Mirëpo, vendasit pastaj u çuan në kryengritje dhe i ngadhnjyen okupuesit dhe i shkatërruan statujat e tyre". Këtë skenar Thor heyerdahl e zhvilloi në librin e vet "Aku-Aku, the Island of Giants" (Aku Aku dhe ishulli i gjigantëve, botim i Tiranës). Përndryshe sot kjo teori ka shumë më tepër dëshmi etnologjike dhe është e pranuar gjerë mes shkencëtarëve. 

Dëshminë më të fuqishme për shumë ithtarë të "paleokontaktit kozmik" e paraqet dituria e jashtëzakonshme e vendasve të vjetër të shtetit Mali, i cili gjendet në veri-perëndim të Afrikës. Dogonët janë fis totemistik të cilët mbahen gjallë me bujqësi. Ata e dijnë se ylli më i ndritshëm në qiell, Siriusi, e ka një përcjellës të vetin, të quajtur Po-tolo. Po-tolo është yll masiv i përmasës sa Toka. Pasi që ky yll nuk ka gjasa të shihet me sy, në botën perëndimore u zbulua më 1844 nga ana e astronomit gjerman Friedrich W. Besselit dhe u emertua Sirius B. Siriusi B është një tip klasik i xhuxhit të bardhë (yll i degjeneruar), i cili gjendet në sistem binar me yllin më të ndritshëm. Nëse i pyesim Dogonët se si arritën deri te kjo njohje, ata do të përgjigjen se "zotat" (Nommo) të cilët erdhën nga Po-tolo, ua mësuan zanatet si dhe teknikat e bujqësisë. Kjo tingëllon në mënyrë "danikenore", por nëse thellohemi në këtë çështje, në shesh do të dalin paradokset e ndryshme. Për shembull, mitologjia e Dogonëve tregon se më parë ata jetuan në Sirius B, por kjo gjë është e pamundshme, sepse Sirius B nuk është planet, por yll me përmasa planeti. Vërejtja tjetër bazohet se pse pikërisht Siriusi u zgjodh për burim të diturisë së tyre (dhe jetës). Përgjigjja është e qartë: Siriusi paraqet yllin më të ndritshëm, kështu që edhe në Egjipt qe adhuruar si sotis, që ishte shenjë e plleshmërisë së tokës (në fillim ishte adhuruar si mbretëreshë, por më vonë u transformuan në zotin Seth). Kjo është arsyeja pse Dogonët, si mbretëri të zotave të tyre, e zgjodhën pikërisht Siriusin. E vetmja gjë që nuk na është e qartë është se si erdhën në dijeni se ai yll ka përcjellësin e vet. 

Duke besuar se mitologjitë paraqesin dokumente të vërteta, që i shënuan urtakët e vjetër, ithtarët e Danikenit në to gjetën mjaft dëshmi për paleokontaktin kozmik. Pasi që ato raporte të tyre nuk kanë (as nuk mundohen të kenë) ndonjë aspekt shkencor, nuk do të bëjmë fjalë për to, sepse e dijmë se populli në mitologji sa e shtrembëron realitetin. Dikund lexova se princi serb Marko në mitologji ishte njeri me forcë minatyrore, i cili ishte në gjendje që me dorë të priste malin, mundte ta ngadhnjente ushtrinë me një dorë, pastaj me një hap t'i kalojë lumenjtë, malet, etj. Poashtu besohet se është i pavdekshëm dhe momentalisht është duke fjetur në një shpellë. Në realitet, ishte qyqar dhe tradhtar i cili vdiq duke i ndihmuar anës tjetër. 

Edhe në librat e shenjtë religjiozë, Danikeni i gjeti dëshmitë për teorinë e vet. Ai është i bindur dhe palodhshëm pohon se zotat në librat e shenjta janë astronautë. Duke u nisur me këtë logjikë aeronauti i NASA-s Joseph Blumrich, sipas përshkrimit të vizionit të Izakielit, e bëri maketën e anijes kozmike të jashtëtokësorëve. Hulumtuesit tjerë besojnë se arka e artë e Moisiut është një radio pranues me TV. Edhe në Kur'an mund të gjenden të tilla raporte, ku psh. në kaptinën "Fil" fitorja shpejgohet me ndihmën e pjatave fluturuese, pastaj në kaptinën "Kehf" ajeti 11, ku përshkruhet hibernacioni, etj. 

Shihet se teoria e paleokontaktit kozmik jo vetëm se s'mund t'i shpjegojë shumë fakte, por edhe është shkencëtarisht jo e plotë dhe e pasaktë. 

Në mesin e ufologëve ekstremistë, është e përhapur edhe një teori, e cila thotë se njerëzit në Tokë bëjnë pakte dhe marrëveshje të ndryshme me jashtëtokësorët, dhe se CIA dhe Pentagoni kanë kontratë reciproke me jashtëtokësorët. Kështu qeveria e SHBA-ve i lë ata rehat dhe nuk shpalos kurrëfarë fshehtësie për jashtëtokësorët, poashtu edhe këta nuk i kidnapojnë më njerëzit dhe kafshët për të eksperimentuar me ta. Për mendjen e njeriut të shekullit të 20-të këto fjalë nuk janë gjë tjetër pos një senzacionalizëm i tipit patologjik, gjë që na vjen shumë keq që gjërat qëndrojnë kështu. Njerëzit, megjithatë, besojnë në këtë, madje shumica prej tyre edhe i frikohen kësaj teorie. Si dëshmi të kësaj, vetëm paramendoni se sa libra deri më tash i ka shitur Ahmed Bosniqi, edhe pse ato s'kanë kurrëfarë origjinaliteti. Ky mit (teori) daton prej 24.9.1947, kur, zaten, në Rosewell u rrëzua një pjatë fluturuese me jashtëtokësorë të vdekur. Po kjo gjë ndodhi edhe më 25.3.1948 në New Mexico. Atëherë, nën udhëheqjen e dr. Vanevar Bushit, u themelua organizata e fshehtë "MJ-12", e cila kishte për qëllim që t'i hulumtojë këto pjata fluturuese dhe kufomat e jashtëtokësorëve. Edhepse këto hulumtime janë kryer në fshehtësinë më të madhe, dy anti ortodoksë, Berlitz dhe Moore, e më vonë edhe fizicienti nuklear Stanton Friedmann (përndryshe tash ky udhëheq një kompani telefonike për përgjigjje në pyetjet mbi UFO-t. Duket se s'ka mundur si të fitojë më herët, kështu që njeriu provoi udhë të reja), me hulumtimet e veta, i nxorrën në shesh punimet e grupit "MJ-12". Pastaj kjo teori (viteve të 90-ta) u shfaq në fokusin e interesimit të ufologut francez Jimmy Giueu. 

Heshtjen e qeverisë së SHBA-së njerëzit e merrnin si dëshmi për këtë teori, megjithëse qeveria këtë ndoshta e pranonte si prestigj në luftën e ftohtë me Rusinë. 

Këtu thamë se ekzistenca e UFO-ve është fakt i kudnërshtueshëm deri sa ende nuk konkluduam përfundimisht se ç'janë ato. Padyshim jemi kundër pohimit se UFO-t në vete kanë qeniet inteligjente për shkak të shumë arsyeve. Sjellja e UFO-ve në kuadër të kësaj teorie na duket mjaft e çuditshme. Në të vërtetë, pse ato nuk ontaktojnë me neve, por gjithmonë janë një hap para nesh dhe "ndjehen si të jenë në shtëpitë e veta"? Ende nuk na është e kuptueshme se si kanë mundur ta thejnë barrierën e udhëtimeve ndëryjore. 

Sipas meje, teorinë më të bindshme, tani për tani, për shpjegimin e prejardhjes dhe karakteristikave të UFO-ve, e dha John Keel në librin e vet "The Mothman Prophesies" (Profecia e ***), ndërsa e popullarizoi Colin Wilson në "Mysteries". 

Formula tejet e shkurtër e kësaj teorie është: UFO-t janë tulpa!

Ç'është tulpa? Edhepse kjo nuk e ka vendin këtu, duhet të dijmë se ç'janë tulpat që ta kuptojmë këtë teori. Tulpa është një termin pak a shumë i njohur në literaturën okulte, që mund të definohet si kreacion psikik i projektuar në realitetin tredimensional. Teoria e tulpave, edhepse paraqet një aspekt të shpekulimit okult, e ka bazën e vet në rastet speciale të shënuara në literatura dhe në teoritë e mekanikës kuantike dhe supozimeve të psikologjisë. 

Alexandra DAvid Neel, në librin e vet "With Mystics and Magicians in Tibet", jep një shpjegim të gjerë mbi tulpat. Përndryshe kjo në Tibet, me meditim special që zgjati me vite, arriti ta krijojë një tulpë në formën e lamës (prift tibetas). Edhepse ky pohim i etnologes së famshme mund të tingëllojë si absurd, ka njerëz që e kanë takuar atë lamë (sepse kjo e mori atë me vete në Evropë). Poashtu edhe prof. Ducasse në librin "A Philosophical of Religion" e shpjegon këtë takim dhe e përshkruan lamën si shërbëtor besnik të Neelit, i cili linte përshtypjen e njeriut të vërtetë. Pastaj Neeli me meditimin gjashtëmujor arriti ta shkatërrojë lamën e krijuar. 

Madje edhe Dion Fortune e krijoi një tulpë në formën e ujkut. Por ky ujk, sikur edhe lama e Neelit, pas një kohe deshi ta krijojë egon e vet. 

Një dukuri krejtësisht tjetër, përbindëshi nga Loch Nessi, e detyroi natyralistin F.V.Holidey të thotë se këtu bëhet fjalë për tulpë. Shumë fakte na sygjerojnë në vërtetësinë e kësaj teorie. Holidey vërejti se edhe në liqenet La Fada dhe La Nahuin janë parë përbindëshat, ndërsa këto liqene janë tepër të vogla që ta shpejgojnë ekosistemin me përbindëshat. Poashtu, për të gjithë është i njohur rasti se përbindëshi nga Loch Nessi gjithmonë është në gjendje që pa u hetuar të shfaqet si dhe të zhduket. 

F.V.Holiday, duke i analizuar deklaratat e dëshmitarëve, erdhi në përfundim se këtu bëhet fjalë për "tullimonstrum gregarium", një lloj kërmilli lakuriq gjigant. Përndryshe, në mitologjitë angleze ky tregohet si shembëlltyrë e së keqes, dhe me një hulumtim të kujdesshëm ky natyralist konstatoi se edhe ëprbindëshi i Loch Nessit e ka po këtë rol. Ekipi i tij fitoi sindromin e neuralgjisë gjatë gjurmimeve në këtë teren, që sygjeron në "mallkimin" e atij vendi. Holiday pranë liqenit e pati një fanitje, ose vizion, të një njeriu me të zeza i cili mbante maskë, dorëza dhe helmetë. në takimin me të Holiday ndjeu një bezdisje psiko-fizike të përcjellur me vullnet të errët. Përndryshe ky shkencëtar vitin e ardhshëm përjtoi infarkt në vendin ku e pat takuar atë "hije". Këto dëshmi i shtruam vetëm që ta tërheqim vëmendjen në atë se rrethina e liqenit Loch Ness e paraqet një vend për magjitë rituale të britanezëve të vjetër. Hulumtuesi i njohur i dukurisë Loch Ness, dr. Robert Rines, më 1976, me ndihmën e sonarit, në liqen, në thellësinë prej 20 m, i zbuloi një numër të konsiderueshëm të gurëve megalitë të renditura në rreth. Kështu padyshim vijmë në përfundimin se liqeni Loch Ness përpara ka qenë një vend i shenjtë magjizezë i keltëve, të cilët i kryenin ritualet e veta, dhe kështu, me një "vetëdije kolektive", erdhën në gjendjen e tillë që ta krijojnë përbindëshin e vet të adhuruar, i cili edhe sot e kësaj dite endet jashtë kohës së vet. 

Edhepse nuk janë të bindshme, ekzistojnë indicie se edhe në ritualet e Aleister Crowleyt, shtëpia i të cilit gjendej pranë liqenit, vinte deri te shfaqja e përbindëshave. Një magu tjetër, i cili i kryente ritualet e veta afër liqenit, i erdhi, pos përbindëshit, edhe një mysafir tjetër i paftuar - UFO-ja. 

Megjithatë, këto pohime në shumëçka janë ose të rrejshme ose të zmadhuara. Ne këtu mundohemi të tregojmë se krijimi i realitetit përmes psikës nuk takon në fantazitë imagjinare. Këtë e përpoqëm ta dëshmojmë me dukurinë e Loch Nessit. Disa do të pyeten se a ekzistojnë rastet konkrete ku mund të shihet qartë krijimi i tulpave. Në këtë pyetje mund të përgjigjemi pozitivisht. Parapsikologu dr. Kenneth Batcheldor, duke e gjurmuar dukurinë e levitimit, erdhi në përfundim se në eksperimentet në grup, suksesi varet nga gjendja psikike dhe nga bindja e subjektëve. Ky ëprfundim e nxiti dr. George Owenain dhe gruan e tij Irisën që me një grup njerëzish ta kryejnë një eksperiment të madh; që varësisht nga gjendja psikike dhe nga bindjet e tyre për ta ndërruar realitetin, sikur në eksperimentet e Batcheldorit, të përpiqen ta krijojnë një personalitet të imagjinuar - një fantazmë! Kështu ata vendosën që me meditim ta krijojnë një dashamir me emrin "Philip", i cili kishte jetuar në kohën e Cromwellit. Pas disa orvatjeve të pasuksesme memeditim, ata Filipin e krijuan ashtu që filluan ta trajtojnë si një njeri të vërtetë. Kështu Filipi u krijua nga fantazia e grupit, i cili pastaj i shprehte ca karakteristika jashtë kornizave që ia kishte caktuar grupi. 

Padyshim se shpjegimi i dukurisë së tulpave paraqet vështirësi në dëshmimin e tyre. Tulpa i then të gjitha kuptimet tona mbi realitetin. Megjithatë, ekzistojnë ca paralajmërime në botën mekanike-kuantike, të cilat na sygjerojnë në lidhjen mes vetëdijes së njeriut dhe dukurive natyrore (gjegjësisht materies). Viteve të 50-ta fizicienti David Bohm shtroi teorinë, me të cilën ndërlidhet faktori i vetëdijes në ligjet e botës subatomike. Poashtu nuk na është e qartë se si ta shpejgojmë paradoskin e "maçokut të Schrodinger"-it pa praninë e faktorit të vetëdijes, dhe nëse këtë paradoks e aplikojmë te njerëzit, atëherë na bjen se edhe vetëdija jonë luan rolin vendosës në botën tonë. Edhe njëri nga krijuesit e bombës hidrogjenike, Eugene Wigner, është i po këtij mendimi. Pa hyrje të thellë në këtë problematikë (sepse nuk e ka vendin këtu) mund të themi se mekanika kuantike e lejon teorinë "mind over matter". 

Sinkroniciteti i Carl Gustav Jungut është nocioni më i afërt i tulpave. Edhepse nuk ka njëjtësi logjike, me një analizë deduktive mund të vijmë gjer te ky përfundim. Jungu dekurinë e sinkronicitetit e shpejgonte me të njëjtat lidhje-edhepse jo kazuale - mes objekteve më të ndryshme të cialt mund të gjenden në masat hapësinore-kohore, e që janë tepër larg njëra tjetrës. Lidhja në të cilën bëhet sinroniciteti është "kuptimi" ose nocioni analog i "Tao"-s. 

Është interesante se Jungu shtroi fakte në të cilat shihet marrëdhënie reciproke mes sinkronicitetit dhe arketipit (shfaqjet arkaike të mosdijes kolektive). Kjo i shkon për dore edhe teorisë së UFO-ve, pasi që veç e pamë se çfarë simbolike kanë ato. Vetë Jungu e shkroi një libër kushtuar vetëm UFO-ve, ku pohonte se këta paraqesin nusproduktin e kreativitetit psikik të njeriut, të shkaktuar me nevojat e atëhershme psiko-sociale. Pohimi se ky shpjegim paraqet një zmadhim konfuz, ne e popullarizuam teorinë e tulpave për shkak të ngushtësisë së shpejgimit psikologjik. Kjo teori nuk është në gjendje t'i shpjegojë takimet dhe vetitë e çuditshme të UFO-ve, pos nëse pohojmë se dëshmitarët kanë qenë mashtrues ose të mashtruar me ndonjë dukuri natyrore. Si dukuri e shfaqjeve masovike të tulpave, shpesh thuhet edhe për shfaqjen e vampirëve në Transilvani mes v.1700-1740. Kjo mund t'i përshkruhet edhe historisë masovike të nxitur nga efektet psiko-sociale që mbrtëronin në mosdijen menjelehtë të popullit. Siç dihet, në atë kohë filloi të shuhet mania e ndjekjes së shtrigave. Kështu populli u ngrit në vetëdijen, ku ndërgjegjja e padrejtësisë që iu shkaktua atyre femrave të pafajshme filloi ta brejë masën. Sipas kësaj ajo masë populli e krijoi animusin (principin mashkullor - këtu përmendet si sinonim për vampirët), i cili do të kishte për qëllim të hakmarret për popullin dhe kështu të vjen deri të homeostaza psikike. A ishin vapmpirët tulpa? Në këtë nuk mund të përgjigjemi, pasi që nuk kemi asnjë dëshmi të nevojshme për të treguar në "tulpoiditetin" e vampirëve. Për këtë edhe nuk mund t'i konsiderojmë si fryt i iluzionit të popullit bestyt. 

Me UFO-t rasti është tjetër; ekzistojnë vështrime objektive, të cilat nuk janë karakteristikë e asnjë kreacioneve të krijuara halucinativisht. 

Pos kësaj, trajtimi i pjatave fluturuese si tulpa ka mjaft anë të dobishme nga çfarëdo teori tjetër. Kjo tregon fleksibilitetin me të cilin mund t'i shpejgojmë format e dnryshme të UFO-ve, ndërsa tulpat, pasi që janë, të them, të natyrës mbimateriale, mund të kenë edhe nxitje (shpejtime) të mëdha, të cilat nuk mund t'i durojnë materiet tjera. Ne nuk pohojmë se të gjitha objektet e paidentifikuara fluturuese paraqesin tulpat, por ka prej tyre të cilat mund të klasifikohen në dukuri natyrore më pak të njohura. 

Përmenden edhe teori të ndryshme të cilat i shpjegojnë UFO-t me "jonizimin plazmoid" (përndryshe kjo teori është pjesërisht e suksesme në shpejgimin e rrathëve misterioze në fushat me drithëra të Anglisë, të cilat i përshkruhen jashtëtokësorëve), që pohojnë se për shkak të disa kushteve të motit vjen deri te jonizimi i vorbujve ajrorë vibrues, që shihen edhe si sfera të ndritshme. Madje edhe Charles Forti në "Book of Damned" (Libri i të mallkuarve), i përmend ca dukuri, ku sferat fluturuese paraqiten para ose pas termeteve, që tregon kjo në lidhjen me ndonjë dukuri gjeologjike. Për shkencëtarë është e njohur dukuria e "topthave të rrufesë" të cilat quhen edhe produkte fiziko-kimike. Te krijimi i këtyre rrufeve misterioze vjen kur me ndihmën e rrezeve kozmike dhe elektriciteteve tokësore, atomet kalojnë në gjendje metastabile (gjendje speciale e atomit të cytur) dhe kondenzohen në formën e topthit. Këto toptha rrufeje i kanë disa speicifika mjaft të çuditshme. Janë në gjendje të hyjnë brenda në dhomë përmes vrimës së çelësit dhe të dalin po prej asaj vrime, duke e shkatërruar më parë krejt brendësinë e dhomës. Hulumtimi i dy dukurive historike mund të na sjell në përfundimin në të cilin dëshirojmë të vijmë. Në natën e 24 gushtit 1978, me zhurmë të madhe, me mija toptha rrufeje ranë në habrovsk, Rusi. Në vendin ku ranë ato, nuk mbiu më asnjë bimë, që është përndryshe efekt i njohur i UFO-ve. Në anën tjetër të Rusisë, në Udmurtsk, në shtatorin e v.1984, ata toptha shkaktuan ndërprerjen e rrymës elektrike në radiusin prej 20 km, që është prap efekt i njohur për UFO-t. Në këta shembuj shohim se topthat e rrufesë i përgjigjen ca vetive të UFO-ve. 

Pohimet se UFO-t i paraqesin anomalitë gjeofizike nuk mund t'i shpjegojnë të gjitha dukuritë lidhur me këto objekte. Në të vërtetë, ngjyra e metaltë nuk është veti e topthave të rrufesë, ku madje edhe këto nuk mund të fluturojnë me atë shpejtësi dhe harmoni. 

Pyetja më e rëndësishme që na shtrohet është se pse u krijuan UFO-tulpat dhe pse kanë pikërisht ato forma. 

Krijimi i UFO-ve ndërlidhet me luftën e dytë botërore. Në të vërtetë, agresioni i nxitur atëkohë e sublimoi një instinkttjetër: seksin. Kjo shihet në format e UFO-ve. Për shembull, deri sa forma ovale e UFO-s paraqistë uterusin, forma e cigares do ta simbolizonte falusin. Dëshmi për këtë supozim mund të jetë shfaqja e rrufeshme e tyre menjëherë pas luftës së dytë botërore. Kjo hipotezë tingëllon në mënyrëfrojdiste dhe shpekulative. 

Hipoteza tjetër, të cilën mund ta quajmë edhe jungore, format e UFO-ve i interpreton tjetërfare. Përdiskun e pamë se e paraqet simbolin esë mirës. Kështu shfaqja e UFO-ve interpretohet si homostazë psikike e krijuar ta zbusë frustrimin e agonisë së kohës sonë. 

Në këto vazhdime mbi UFO-t u përpoqa ta zhvilloj teorinë se këto paraqesin tulpat, teori që është e rrallë në literaturat mbi UFO-t. Unë besoj se në sistemet tjera yjore duhet të kezistojë jeta, por nuk mund ta pranoj pohimin se pjatat fluturuese tregohen si dëshmi për këtë hipotezë, sepse me këtë e ndërprejmë çdo logjikë të studimit ekzakt të kësaj dukurie. Edhepse këtu dukurisë së UFO-ve iu afrova në mënyrën teorike, mund të them se edhe unë pata një përvojë takimi me UFO-n, gjë që pjesërisht i përforcon sado pak pohimet që u shtjelluan këtu!

Fund